O trudności wyrażania męskich emocji

Naszym życiem żądzą stereotypy, które  poprzez narzucanie tendencyjnych opinii zmieniają nasze poglądy i zaburzają postrzeganie świata wokół nas.  Tak też jest z opiniami o mężczyznach. Wiele kobiet nie dogadujących się w swoich związkach  twierdzi: 

– „Mężczyźni nie mają uczuć!” lub „Oni potrafią tylko wyrażać gniew”.  

W wielu trudnych sytuacjach dnia codziennego przekonujemy się jak ważna jest rola rozwoju emocjonalnego. Czasami mówimy  o  mężczyznach, którzy nigdy nie dorośli albo o mężczyznach, którzy od dziecka sprawiali wrażenie mędrców - zimnych i zamkniętych  w sobie.  W ogólnym rozwoju gdzieś zagubiły się emocje, afekty i namiętności. Dlaczego mężczyzn bardziej kojarzy się z obniżeniem lub podwyższeniem nastrojów i wyrażaniem złości, reagowaniem agresją lub zobojętnieniem i spłyceniem reakcji (niewrażliwy, nieczuły, obojętny)?

Jak to jest  z tymi uczuciami u mężczyzn?  Być może kilka przykładów z życia przybliży temat, wyjaśni pewne rzeczy, pozwoli spojrzeć na problem innym okiem… Jeśli chcesz szybkiej recepty, to jednak jej nie dostaniesz, wymaga to czasu, przemyśleń i chęci zmiany  w sobie.

    

Mężczyzna nie musi tkwić w swoich utartych schematach – może poddać zmianie swoje życie emocjonalne, pod warunkiem, że zechce zrozumieć co jest przyczyną jego problemów!

Nie wszyscy mężczyźni wpisują się w ten sam schemat,  po prostu różnią się między sobą skalą wyrażania emocji, przeżywania i wyrażania tego co kobietom przychodzi o wiele łatwiej. Różnice leżą w naturze, co nie zmienia faktu, że pewnych zachowań możemy nauczyć się czerpiąc  przykład z zachowań naszych rodziców i modelu rodziny w jakiej się wychowaliśmy. 

 

Wielu mężczyzn nie nauczyło się w dzieciństwie umiejętności wyrażania uczuć z powodu braku odpowiedniego wzorca męskiego. W wielu rodzinach konflikty rozwiązywane są metodą krzyku, kto głośniej lub kto kogo bardziej obrazi. Emocje i agresja daje o sobie znać.

Zdarza się również, że to kobiety bardziej emocjonalnie podchodzą do problemu, a mężczyźni wyciszeni nie odzywają się, wtedy odbierani są jako uchylający się przed odpowiedzialnością.

W dzieciach słyszących dosyć często takie zachowania powstaje postanowienie – Ja w przyszłości nie będę w ten sposób reagować, zachowam spokój w takich sytuacjach… Dziecko nienawidzi wrzasków obojga rodziców, płaczu i skarg matki. Dochodzi do wniosku, że w przyszłości będzie zachowywać równowagę, a do związku poszuka  mniej wybuchowych kobiet, o bardziej spokojnym  usposobieniu. W tym schemacie  nie widzi potrzeby wyrażania uczuć  i dzielenia się nimi  z rodziną (określane to jest jako brak motywacji do wyrażania uczuć). Wyrabia  w sobie pozę stoika, boi się utraty panowania nad sobą, jak to było w przypadku jego rodziców.

 

Niektórzy ojcowie - swoim synom - już w dzieciństwie wyrządzają wiele zła wyśmiewając ich uczucia. Nie pozwalają okazywać słabości i płaczu, radości, drwią z  ujawniania tęsknoty za bliską osobą, czy zdechłym zwierzakiem. Powodem jest  chęć wychowania ich na twardych ludzi osiągających sukcesy w życiu. Okazywanie ojcowskiej miłości i wyrażania jej słowami  - Kocham cię synu - zastępują szorstkością, naganami, karami, mniemając, że takie   wychowanie nauczy chłopca bycia twardym, odpornym na stres i trudne sytuacje. Niestety w praktyce często przynosi wyłączenie uczuć, schowanie ich głęboko, zamykanie się w sobie, czasami dezorientację (analogia „znieruchomiałej sarny” w świetle reflektorów).  

Taki człowiek postrzegany jako „skała”, może osiągnie sukcesy zawodowe, ale osobiste w związkach - zerowe. Zarówno kobiety i dzieci w takich układach będę rozgoryczeni oschłym sposobem bycia męża i ojca, i brakiem empatii z jego strony.  

Kolejne sytuacje to zachowania w pracy (sukces dzięki używaniu niezdrowych schematów działania). Mężczyzna starający się o sukces w pracy zawodowej realizuje swój plan rozwoju, stara się wykonywać zadania jak najlepiej, jest kreatywny, jednakże  szef poddaje ostrej krytyce jego projekty. Mężczyzna stosuje własny system samoobrony wzmacniając się  myślą  o podwyżce,  awansie, jakiś własnych małych sukcesach.  Jednak, stale wystawiany na krytykę, traci motywację do pracy, jest rozżalony takim traktowaniem, jego rozgoryczenie przenosi się na  własny związek i rodzinę.  Jego zachowanie w życiu prywatnym odzwierciedla zachowanie szefa, czyli krytykuje innych i wyraża swoje niezadowolenie. Końcowym efektem jest więc kłótnia, a dziewczyna, czy żona zarzuci mu nieczułość i złe traktowanie.  

Psycholodzy  upatrują  przyczynę braku umiejętności wyrażania uczuć  przez mężczyzn również w schemacie oczekiwań społeczeństwa. Bardziej liczy się racjonalne podejście do pracy zawodowej - osiąga sukces ten, kto jest twardy, bezwzględny i nie liczy się z emocjami, a w życiu prywatnym macho na pokaz. Taki wzorzec obecnie jest przez społeczeństwo nagradzany i pochwalany. Jeśli zostanie przeniesiony na  grunt rodziny, zaowocuje niestety rozpadem związku.

                                                                                                /Kaja Zaborowska/ 

By uświadomić sobie, czy masz  problem z  wyrażaniem uczuć oraz jakie są tego powody, spróbuj  zastanowić się nad poniższymi zadaniami:

[na podst. Dr G.Brian Jones, Dr Linda Phillis-Jones, Mężczyźni też mają uczucia]

 

1. Wypełnij tabelkę:

 

TRUDNE UCZUCIA

                                       TY             RODZICE            TWÓJ WSPÓŁMAŁŻONEK         TWOJE DZIECI

_________________________________________________________________________________

Przynajmniej 2 uczucia,

które trudno jest wyrazić

_________________________________________________________________________________

Przynajmniej 1 uczucie,

które chcesz by inaczej

było wyrażane

2. Zastanów się, czy mógłbyś porozmawiać  o tym  co napisałeś z kimś zaufanym.

POWODY

1. Jak sądzisz, dlaczego masz trudności w otwartym wyrażaniu uczuć, które podałeś w pierwszym wierszu tabelki . Podaj 1 lub 2 powody.

……………………………………………………………………………………………………………..

2. Czy znasz jakąś kobietę, która umie dobrze wyrażać te uczucia? Jak sądzisz, jakie mogą być powody, że posiada taką umiejętność?

……………………………………………………………………………………………………………

3. Jaką  przynajmniej jedną rzecz mógłbyś zrobić, by zapełnić ten brak w swoim rozwoju?

…………………………………………………………………………………………………………….